ALS Ice Bucket Challenge

Met dank aan Henk Pijlman ben ik ook aan de beurt voor de Ice Bucket Challenge. De nieuwe rage van dit moment. En dan dringt natuurlijk de vraag op of je daar aan mee moet doen. Mijn dochter liet mij van de week dit filmpje zien.

 

En voor mij de reden om wel mee te doen. Want alle aandacht voor de bestrijding van deze ziekte verdient steun. Vandaar dat ik vandaag geld heb gedoneerd aan het ALS fonds in Nederland en de uitdaging van de Ice Bucket ben aangegaan.

En Ton Schroor, Ruth Peetoom en Bernique Tool. Veel plezier.

Vrouwen laat je zien

Jeroen Pauw gooide vandaag een steen van jewelste in de vijver van het feminisme, tenminste als je de eerste reactie op internet moet geloven. Kort gezegd kwam het er op neer dat hij aankondigde dat er waarschijnlijk weinig rouwen aan de tafel van zijn nieuwe praatshow zouden komen te zitten omdat zij nog steeds minder machtsrelevant zijn in Nederland.

En hij heeft gelijk. Hoeveel feministen dit ook discriminerend vinden, hij heeft gelijk. Vrouwen zijn nog steeds uitstekend in staat om waar het gaat om macht de eer aan mannen over te laten. En dat niet alleen ze helpen vrouwen die een dergelijke stap wel zetten niet. Toen ik voorzitter werd, waren het met name de vrouwen in mijn omgeving die afvroegen of ik het wel ging redden en mijn kinderen niet ten onder zouden gaan. Anderhalf jaar later kan ik hun gerust stellen. Met mijn kinderen gaat het goed en na een heerlijke vakantie ben ik klaar voor het nieuwe politieke seizoen.

Dat vrouwen twijfelen waar het gaat om de machtsposities is vast en zeker een evolutionair gegeven. Net zo goed als dat witte blanken mannen hun bestaande machtspositie niet zomaar loslaten. Maar er verandert pas wat wanneer we daar niet in berusten, maar gaan handelen.

Joyce Brekelmans schreef er vandaag een aardige column over op Joop. De moeite van het lezen waard.

De vakantie is voorbij.

Na een druk prive weekend is de vakantie hier in het Noorden echt voorbij. De dagen vullen zich meteen weer met telefoontjes, mailtjes en veel, heel veel overleggen. Voor zowel mijn werk bij SER Noord-Nederland, als voor D66. En hoewel druk, is het ook wel weer lekker dat de molen weer aangaat en je meegezogen wordt in de drukte die daarbij hoort. En zoals het daarbij hoort schieten de onderwerpen die langskomen alle kanten op. Van de Provinciale Staten verkiezingen tot aan burgersmeestersbenoemingen. Van provinciale banenplannen en de innovatieagenda voor Noord-Nederland tot aan thema afdelingen en de voorbereidingen voor het 100ste congres op 1 november a.s. Kortom de vakantie is voorbij. Het politieke seizoen kan beginnen. Ik heb er zin in!

Texel

Als het D66 icoon van Texel niet naar Amsterdam komt, dan moet ik maar naar Texel. Onder dat mom reikte ik vandaag een Jet de Bussy penning uit die eigenlijk bedoeld was voor tijdens het congres van 8 februari jl. Een Jet de Bussy penning voor Frans Visman. Sinds 1990 lid en sinds 1990 actief. Als bestuurslid, vrijwilliger, alleskunner en vanaf 2001 raadslid en 2010 wethouder. En natuurlijk nu weer gewoon als steunfractielid en steunpilaar voor het bestuur. Een mooie aanleiding om vandaag op de boot te stappen en naar Texel af te reizen.

En in de marge van de penning bovendien de gelegenheid om met de leden van de afdeling D66 Texel door te praten over het versterken van de vereniging. Hoe doe je dat, in een kleine gemeente, met een beperkt aantal leden, maar met een flinke dosis aan enthousiasme en betrokkenheid? Natuurlijk ledenwerving is belangrijk, maar zoals vandaag ook weer bleek is betrokkenheid van niet-leden minstens zo belangrijk. Ook als niet-lid ben je van enorme waarde voor D66 als de oren en ogen van de raadsleden of de handjes die dat laatste wijkje flyeren mogelijk maken. Hoe dat moet, weten ze in Texel heel goed. Door mensen ook echt te betrekken. Door als politieke partij niet alleen oog te hebben voor de inhoud, maar ook voor de menselijke kant. Frans Visman werd vandaag in het zonnetje gezet en om dat kracht bij te zetten zat de zaal vol met mensen die dat zonnetje graag glans wilden geven. Leden en niet-leden, allemaal betrokken mensen. En ja aan het einde van de dag toch nog een van die sympathisanten overtuigd om toch lid te worden. :)